فیلم Supergirl، یکی از پروژههای پرحاشیه دیسی استودیوز، بار دیگر به مرکز توجه رسانهها تبدیل شده است. گزارشی جدید از «هالیوود ریپورتر» پرده از اختلافات خلاقانه میان جیمز گان، یکی از مدیران دیسی استودیوز، و کریگ گیلسپی، کارگردان این فیلم، برداشته است. این اختلافات که از همان مراحل اولیه تولید آغاز شده بود، در نهایت به شکست تجاری این فیلم انجامید.
اختلافات خلاقانه؛ از انتخاب موسیقی تا تدوین
بر اساس این گزارش، جیمز گان و کریگ گیلسپی درباره مسیر خلاقانه فیلم به تفاهم نرسیدند. این موضوع چالشهای متعددی در طول تولید و حتی پس از آن ایجاد کرد. به گفته منابع داخلی، فیلم هرگز در مرحله پستولید به ثبات نرسید. یکی از منابع داخلی اظهار داشت: «عبارت از نظر خلاقانه همسو نبودند، مودبانهترین توصیف ممکن از ماجرا است.»
حتی موسیقی فیلم نیز یکی از نقاط اختلاف بود. انتخاب قطعاتی همچون نسخه بازخوانیشده آهنگ Girls Just Want to Have Fun برای نبرد پایانی و آهنگ The Middle از گروه Jimmy Eat World، با واکنشهای منفی روبهرو شد. طبق گزارش، این انتخابها توسط جیمز گان انجام شده بود.
نمایشهای آزمایشی و نسخههای رقابتی
نتایج نمایشهای آزمایشی نیز رضایتبخش نبود. این نمایشها که بر اساس مقیاسی از ۱۰۰ امتیاز ارزیابی میشوند، برای Supergirl امتیازی بالاتر از ۶۰ نداشتند. در ادامه، استودیو تصمیم گرفت دو نسخه متفاوت از فیلم را آماده کند: یکی نسخه گیلسپی و دیگری نسخه استودیو. در نهایت، نسخه استودیو با اختلافی اندک برنده شد و برای اکران انتخاب گردید.
تأثیر اختلافات بر شکست تجاری
فیلم Supergirl نه تنها نتوانست نظر منتقدان و مخاطبان را جلب کند، بلکه به یکی از بزرگترین شکستهای تجاری تاریخ فیلمهای ابرقهرمانی تبدیل شد. به نظر میرسد این مشکلات از مدتها قبل از اکران آغاز شده بودند و اختلافات خلاقانه تنها یکی از عوامل دخیل در این ناکامی بود.
جمعبندی
فیلم Supergirl نمونهای از چالشهای پیشروی تولیدات بزرگ سینمایی است. اختلافات میان جیمز گان و کریگ گیلسپی، انتخابهای بحثبرانگیز در موسیقی و تدوین، و عدم موفقیت در نمایشهای آزمایشی همگی نشان میدهند که چرا این فیلم نتوانست به موفقیتی که انتظار میرفت دست پیدا کند.
هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.